Is de straf voor Sanderink terecht?

door Henrie Kamps
3 minuten lezen

Ik vrees van wel; hoewel ik van mening blijf dat Gerard Sanderink vooral slachtoffer is geworden van de beide vrouwen in zijn leven … plus één. Natuurlijk heeft het karakter van de succesvolle zakenman ook zo zijn keerzij; hij geeft nooit op en gelooft in zijn gelijk.

Vijfentwintig jaar geleden, of eigenlijk 1998, raakte ik door vastberadenheid vier bedrijven en mijn privébezit kwijt. Ik deed zaken met EDON, nu Essent, en werd onder de neus van alles en iedereen ‘getild’. Ik bleef principieel en bemerkte in de weken na mijn faillissement dat rechters en wat anderen onberekenbaar zijn en hun eigen regels kunnen hanteren.

Het was in de tijd dat de grootste energiemaatschappij van ons land ‘geliberaliseerd’ moest worden. Tot dan was de energievoorzieningen in handen van gemeenten, provincies en de staat. Alles was daarbij geoorloofd en de politiek, rechters en belastingdienst zweeg in alle toonaarden.

Toen was mij al duidelijk dat ook de regionale media, RTV Oost en Dagblad Tubantia, weinig op hebben met feitenonderzoek en vooral meewaaien in de beeldvorming.

En los van het feit dat Gerard Sanderink op de verkeerde momenten zijn oren laat hangen naar de beide vrouwen in zijn leven of zich onnodig afzet tegen Angelique Kunst, wiens ‘nalatenschap’ slechts de kwestie Sanderink zal zijn, heeft Gerard Sanderink domme pech dat door zijn halsstarrigheid, vastberadenheid, eigenzinnigheid de beeldvorming tegen hem is gekeerd.

“Iemand die een prachtig bedrijf heeft opgebouwd heeft niet het recht om het weer af te breken” of woorden van die strekking heeft de Ondernemingskamer gisteren uitgesproken.

Dat mag wel als je democratisch gekozen bent, want dat betreft hangt ons kabinet het geluk aan de kont.

Zet ons op je mobiel !

Klik hier
×
Zet notificaties aan OK Nee liever niet